EYLÜL YAĞMURU 2.BÖLÜM
Muhammed Cemil Cömert

Muhammed Cemil Cömert

İrfan Meclisi

EYLÜL YAĞMURU 2.BÖLÜM

27 Şubat 2019 - 07:53 - Güncelleme: 27 Şubat 2019 - 08:33

Aslında genç kadın gibi bu adamında siması bana bir şeyleri hatırlatıyordu.
Anladığım kadarı ile aralarında yıllar önce nihayet bulan bir ilişki vuku bulmuştu.
Aralarındaki diyaloglar bunun en açık tanığıydı.
O mimik ve konuşmalar bana bir çok şeyi anımsatıyordu, ama ne olduğunu çözememiştim. Zihnimi kurcalayan bu suallerin yanıtını son derece merak ediyordum. Kimdi bu adam ve genç kadın hayatımı, aklımı allak bullak eden bilmediğim sırları ne idi?
O sırada saat gece yarısını çoktan geçmiş, kendimi geçmişin karanlık sayfalarında küçük bir beyaz nokta gibi görmeye başlamıştım, fırtına öncesi limanda bekleyen bir gemi gibi nihayetini bilmediğim bir yolculuğa çıkmak için hayata demir atmıştım.
Bu iki kişinin hayatımı etkileyen sırları ne idi? Ne idi beni gecenin kör karanlığında bu zillete mahkum eden sebep ve neden bunlar benim hayatıma engel oluyordu?
Anlam veremediğim daha isimlerini bile bilmediğim bu insanların geçmişimde ne gibi bir alakası olabilirdi ki ?
Aklım bu gibi suallere yanıt ararken ilerden bir otomobil uzunları yakmış bize doğru geliyordu, yanımıza yaklaştığı sırada adamda bir tedirginlik göz ile görülebiliyordu.
Bu otomobil belirmeye başladığında adamda ki tedirginlik bir kat daha artıyordu.
O sırada yaklaşan otomobilin devriye gezen polis aracı olduğunu fark ettim.
İşte ne olduysa bu noktadan sonra oldu, otomobilin yanımıza yaklaşması ile birlikte adam hızlı adımlar ile uzaklaşmaya başlamıştı, kadın yardım istercesine anlamsız bir ifade ile gözlerimin içine bakıyordu. Doğrusu ben bu olan bitene anlam veremiyordum.
Tanıyor musunuz?
Kimi?
Sizi rahatsız eden bu adamı?
Hani size otobüste bir şey demiştim, ilk karşılaşmamızda!
Evet, sizi 11 yıl önce kaybettiğiniz arkadaşınıza benzetmiştiniz beni, ama bu adamın konumuzla, yani onunla ne gibi bir ilgisi olabilir ki?
O sırada kaçamak ve mahcup bakışlarla birlikte bana bütün olan biteni anlatmaya başladı,
Aslına bakarsanız, onun bu olayla çok ilgisi var,
Bu diyaloglardan sonra aklımda şimşekler çakmaya başladı ve yanımıza yaklaşan ekiple birlikte koşar adımlarla yanımızdan uzaklaşması bana bütün gerçeği tüm çıplaklığı ile göstermeye yetmişti diye düşünürken:
Genç kadının sözleri ile irkildim.
Daldınız, yine ne düşünüyorsunuz?
Sanırım ne düşündüğümü tahmin edebiliyorsunuzdur,
 -Evet, o adamla arkadaşınızın arasında bir şeyler olduğunu zannediyorum.
Bu sözlerimle olayın farkında olduğumu belirtmek istemiştim.
Bu arada gece yerini gündüze verme telaşında iken, ellerimde valizlerle kalakalmıştım.
Bütün bu yaşananlardan sonra geçmişe dair yaşananları bilmek için kadınla bir yerlerde oturup konuşmam gerektiğini düşünüyordum.
Kısa bir sessizlikten sonra;
Eğer beni yanlış anlamasanız size bir teklifim olacak, dedim kekeleyerek.
Tabi buyurun sizi dinliyorum, yoksa benim düşündüğümü mü düşünüyorsunuz?
Dilerseniz sizinle maziye dair sohbet etmeyi teklif ediyorum, hem birbirimizi yakından
Tanıma imkanına sahip olabiliriz, hem de bütün bu olan biteni anlatırsınız, diye ekledim.
Bu tekliften sonra içimde sürekli ret edilme korkusu ile beklerken olumlu bir yanıt almıştım, dikkatimden kaçmayan bir şey daha olmuştu, aramızda duygusal bir yakınlaşma gözle görülebiliyordu, hem daha ismimizi bile bilmiyorduk.
Gecenin yerini gündüze bıraktığı bir anda yaklaşan bir taksiye bindik, birlikte Turgut Özal bulvarında bulunun bir kulübe girdik. Aslında bu gibi ortamlardan hiç haz etmezdim.
Ama olan biteni anlamak adına yapamayacağım bir şey yoktu.
Islak havanın verdiği serinlikle içerde bir masaya oturduk, bu arada geçte olsa tanışmak için ilk adımı atmaya hazırlandığım bir ara, benden önce davranıp,
Bütün bu yaşananlar için sizden özür diliyorum, dedi
Şimdi bunları bir kenara bırakalım, lütfedip kimliğinizi açıklarsanız memnun olacağım, dedim.
Yıllar önce kaybettiğiniz arkadaşınızın kim olduğunu, kendisi ile ne yaşadığınızı ve benimle ne ilgisi olduğunu bir, bir tüm gerçekleri anlatmanızı istiyorum, dememe kalmadı anlatmaya başladı.
-Ben Aysel, belediye evleri son durakta oturuyorum, başımdan bir evlilik geçti, bu evlilikten bir kızım var, şu an onunla birlikte yaşıyorum.
-Peki o adamın sizinle ne alakası var, dediğim zaman derin bir nefesle devam etti.
-Yıllar önce yine böyle bir eylül ayında yüzüncü yıl mahallesinde o arkadaşımı ziyarete gittim.
-Acı bir tesadüf örneği olsa gerek tam anlamıyla hatırlamıyorum, ben arkadaşımın evine doğru ilerlerken sokak başına geldiğimde bir cinayetin işlendiğine şahit oldum, eli bıçaklı o adam yanımdan koşarken beni gördü ve ne olduysa ondan sonra oldu.
Artık hayatımın korkulu rüyalarından biri haline geldi,
Bu anlattıklarını hayretler içerisinde dinlemeye başlamıştım, anlattığı her şey beni derinden etkilemiş olsa gerek kalbim ritmini yitirmiş bir şekilde çarpmaya, ellerim titremeye, başım dönmeye başlamıştı, bunu fark ettiği zaman telaş içinde kalmıştı.
-Neyiniz var?
-Yok, yok bir şey
-Sadece anlattıklarınız beni etkiledi,
-Kim bilir ne hayalleriniz vardı, arkadaşınızın yanına giderken.
-Anladığım kadarı ile o adam sizi rahat bırakmamış, peki o korkun günden sonra ceza yatmadı mı?
-Aslına bakarsanız tek görgü şahidi olarak beni gördüğü için, mahkemeye giderken yeminler ediyordu, intikamdan söz ediyordu, belki siz o gece dönüp beni bulmamış olsaydınız.
Cümlesini bitirmesine izin vermeden ekledim.
-Sizi de öldürecekti,
Yaşlı gözlerle kekeleyerek “ evet ve o sırada devriye ekibinin gelmesi büyük bir şanstı benim için dedi.
-Bu şekilde konuşurken nihayet bulan sözlerinin ardından;
 -Peki siz kimsiniz, yıllar sonra burada ne arıyorsunuz diye ekledi.
-Aslına bakarsanız kaybolan geçmişimin peşindeyim, uzunca bir müddet gelmekle gelmemek arasında bocalıyorken bir ara son kararımı verip ne olursa olsun gitmem gerektiğini düşünüp pervasızca yola çıktım dedim.
Bu sözlerin ardından tebessüm bir tavır yüzünde belirmişti, gözlerimin içine bakarak sanki bir şeyler söyleyecek gibi bir hali vardı. Gözleri gülüyor, elleri titriyor giderek daha belirgin bir hal içine giren siması sanki bir başkasını bekliyor gibi girişe dalıyordu.
Bir müddet bu hallerini sessiz bir şekilde izledikten sonra;
-Af edersiniz sormayı unuttum, ne arzu edersiniz.
İsminizi, demesiyle birlikte kulüpte yankılanan bir kahkaha attı.
-Bağışlayın, gecenin yorgunluğundan olsa gerek unutmuşum.
-Ben Muhammed cemil, aslen Şanlıurfalıyım, geçmişe özlem duyduğum için buradayım.
-Demek Şanlıurfalısınız, ama hiç benzemiyorsunuz ama
-Evet bunu söyleyen ilk kişi değilsiniz.
-Ne işle meşgulsünüz ?
-Ben şair ve yazarım dedim
Ben şair ve yazarım dememle birlikte, az önce attığı kahkahayı hatırladığında yüzünü mahcup bir tavır aldı, bu her halinden belliydi, bu şekilde beklediğim bir anda söze başladı.
-Hayatımı anlatsam roman olurdu, dedi.
Anlatın bir roman çıkarabilirsem ne mutlu bana dedim
Bir sürede böyle devam eden konuşmalarımız gecenin yerini gündüze vermeye başlamasıyla birlikte yudumladığımız içkilerin ardından nihayet bulmuştu.
gece birlikte bir otelde sabahladık, tabi ayrı odalarda
Sabah olduğunda kahvaltıya inmek için otel lobisinde buluştuk, dikkatimi çeken bir şey olmuştu.
Üstündeki kıyafet değiştikti, içinde bulunduğum sarhoşluktan ayılmak için resepsiyondan koyu bir kahve istemiştim, bu arada yanıma gelerek;
-Günaydın cemil bey
 -Günaydın Aysel hanım
-Yenimi ?
-Hım ne yeni mi?
-Elbisenizi kastediyorum
-Unuttunuz mu?
-Neyi anlamadım
-Siz hediye ettiniz bunu bana
-İnanın hatırlamakta güçlük çekiyorum
-Alışkın değilsiniz galiba
-Neye anlamadım
-İçkiye, akşam siz dediniz hiç haz etmiyorum diye ,ama unutmanızı yadırgadım doğrusu
-Neyse bırakalım bunları, ne yapmayı düşünüyorsunuz, ?
-Önce kahvaltı, sonra, sonrasını bilmiyorum
Boş tavırları gündüzde devam ediyordu, anlam vermekte güçlük çekiyordum, ama kendimi ondan uzak durduramıyordum, beynimi kemiren düşüncelere inat gönlümde bir duygusallık hüküm sürüyordu.
Çok tuhaf duygular içindeydim, kaybettiğim onca yıldan sonra tekrar bu şehre gelip 11 yıl önceki duygular hakimdi gönlümde. Otelin kahvaltı salonunda güzel bir kahvaltıdan sonra artık vedalaşma zamanı geldiğini düşündüğüm bir ara çok şaşırdığım bir soru ile karşılaştım.
- Dilerseniz sizi evimde misafir etmek istiyorum, dedi
- Bilmem ki, sizce uygun olur mu?
- Evet neden olmasın lütfen bana karşı yaptığınız onca fedakârlıktan sonra sizi bir gece misafir etmem çok mu?
- Estağfirullah, fedakârlık ne demek, yerimde kim olsa aynı şeyi yapardı, diye ekledim.
Aslında bu benim için fırsattı Aysel’i yakından tanıma adına kabul etmiştim.
Otelden ayrıldıktan sonra bir taksiye binip evine doğru yola çıktık.
O sırada zihnimi meşgul eden sorular bir, bir belirtmeye başladı.
Acaba doğrumu yapıyorum yoksa yanlışlar seline kapılmış bir samlıyım diye düşünmeye başladım kendi kendime, o sırada beni dalgın gören Aysel tekrar bir soru sordu.
- Daldınız
- Sadece düşünüyorum
- Kimi? Mahsuru yok ise anlatır mısınız?
- Sizi düşünüyorum
- Hım beni mi?
- Evet, birde yaptığımın doğru olup olmadığını düşünüyordum
- Neden, ne yaptınız ki bana?
- İlk karşılaştığım bir kadının evine gitmek doğru olur mu sizce?
- Neden doğru olmasın
- Bilmiyorum, peki komşular, kızınız ne der nasıl karşılar ?
Bu konuşmaların ardından çok geçmeden evine gelmiştik.
Mahalleye geldiğimizde ...
 

YORUMLAR

  • 0 Yorum