EYLÜL YAĞMURU 8.BÖLÜM
Muhammed Cemil Cömert

Muhammed Cemil Cömert

İrfan Meclisi

EYLÜL YAĞMURU 8.BÖLÜM

12 Mart 2019 - 17:16

Bu açıklamadan sonra derin bir nefes almıştım, nihayet Aysel’in kabus gibi günleri sona ermişti artık onu ve kızını güzel günler bekliyordu.Katilin yakalanmasının ardından bir ay geçmişti ama olay halen insanların gündeminden düşmemişti.Hangi topluma gitsem bu konuyu konuşuyorlardı,aradan bir ay geçmesi ne karşın Aysel’in hiç bir şeyden haberi yoktu, nasıl olsun ki kendisini toparlayacağı zaman diliminin ilk yarısı henüz bitmişti.Artık bütün zamanlarımı Ayselle birlikte geçiriyordum,ona öylesine alışmıştım ki bir ay sonra nasıl ayrılacağım diye kara, kara düşünmeye başlamıştım ama daha işlerimi henüz bitirmemiştim.
Bir ara Buketin kim olduğunu sorduğunda çok şaşırmıştım ama bozuntuya vermeyerek cevaplamıştım.

--Hım Buket senin kızın oluyor canım

--Kızın mı oluyor dedin sen?

--Evet senin öz be öz kızın oluyor

--Peki şu an nerde?

--Almanya’da

--Tamam da ne işi var Almanya’da?

Bu diyaloglardan sonra anladım ki işin en zor kısmına geliyordum.
Doktorun bahsettiği hastalık süreci git gide uzuyordu hafıza kaybı daha da ilerlemişti,bazen kendi adını ve beni dahi unuttuğu oluyordu bu bana sonsuz bir ızdırap veriyordu fakat elimden bir şey gelmiyordu her geçen gün bir gün daha kahroluyordum zamana bırakmalısın diye kendi kendimi teskin ediyordum.
Konuştuğum zaman konuşuyor,sormadan bir şeyi söylemiyordu öylesine masum bir hali vardı ki derin gök yüzüne gözlerini dikmiş ufuktaki güneşe gözleri dalıyordu,saatlerce ufukta güneşi izliyordu izlerken’ de gülümsüyordu. Yüzünde sürekli çocuksu tebessüm hakimdi.O sırada otel odasında oturduğum bir ara resepsiyondan beni çağırdıklarını farkettim,acilen indiğim zaman postacının beni beklediğini görmüş ve anlamıştım mektup doktordan geliyordu.

Hayırlı haberlerini almak ümidi ile sabırsız bir şekilde zarfı açtığımda içinden bir fotoğrafın olduğunu görmüştüm.
Buket bu yapılan operasyonlara olumlu yanıt vermiş gözleri gülümsüyordu.
Bir ay içinde çok başarılı operasyonlar uygulanan Buket eski sağlığına yavaş, yavaş kavuşuyordu,doktorların üzerinde büyük bir titizlikle çalıştığı Buket konuşulanları algılıyor ve duyduğu sözlerle tümceler üretiyordu ama asıl sürpriz’i bir hafta sonra ortaya çıkacaktı.
Aysel’in hali ciddiyetini koruyor, uykusuz geceler geçiriyordu.Yapılan teşhislere cevap vermiyordu.Hastalığı ilerlemiş kritik evreye geliyordu.Doktorların ümit var olun dedikleri Aysel bitkisel hayata girmek üzereydi,baygınlıkların ardı arkası gelmiyordu, sanki öleceğini biliyor gibi idi.
Bir gece mezarlığa gitmek istediğini söyledi ve beni korkutuyordu.
Mezarlığa gider gitmez bir kabir’e gelerek dua ediyor fatiha okuyordu, ama ortada çok tuhaf bir şey vardı.Bu kabirde yatanı tanımadığı belli oluyordu.
İşin tuhafı bu kabir benim babamın kabri idi bir ara bana dönerek;

--Biliyor musun Atilla?

--Neyi?

--Bu kabirdeki yatan kişiyi ben bir çok kere rüyamda görüyordum.

--Anlamadım

--Anlaşılmayacak bir şey yok canım

--Hayır anlamadığım şey ne biliyor musun?

--Ne Atilla?
-
- Bu kabrin sahibi benim on bir yıl önce vefat eden babam biliyor musun?

--Baban mı?

--Evet babamın mezarı burası

Gözlerini öyle bir şaşkınlıkla açışı vardı ki o anı hiç aklımdan çıkarmam mümkün değildi.
Ağlıyordu hıçkıra, hıçkıra için, için ağlıyordu.Bu sefer sinirden değil sevinçten ağladığı anlaşılıyordu.Göz yaşları yüreğine akıtıyor toprakları avuçlayıp dualar ederek ağlıyordu.Şimdi her şey’i daha iyi anlaşılıyordu bu yaşananlar tesadüf değil tam anlamı ile bir tevafuktu.
Kabrin başında dualar ettiği sırada hayret ve şaşılacak bir olay o esnada ceryan etmişti, gözleri parlamaya başlamıştı, nutkum tutulmuştu.
Dizlerimin bağı çözülmüştü, kıyameti aratmayan sahneler gözlerimin önünden flim şeridi gibi dönmeye başlamıştı.
Mezardan yükselen bir ışık uzmesi anda gök yüzüne doğru bütün semayı kaplayarak yükseliyor ve bütün kabristanı kaplamaya başlamıştı.
Ürkütücü bir durumdu, fakat hiç korkmuyordu, bütün kabristan ışıl, ışıl bir kandil gibi yanmaya başlamıştı.Mucizevi bu olayı izlerken ürperiyor,heyecanlanmaya başlamıştım. Aysel ise saatlerce kabrin başında dualar ediyordu, hiç bu kadar korktuğumu hatırlamıyordum.
Başımı ellerimin arasına almış bu halin bitmesi için yalvarmaya başlamıştım.Metafizik kanunlarını alt üst eden bu olağan üstü durumu pür dikkat izlemeye başlamıştım, sabah saatlerine kadar bu hal devam ediyordu ezanlar okunduğu bir ara baygınlık geçirip dayanamayarak yere yığılmıştım.
Ayıldığımda tan yeri ağarmış şafak çoktan sökmüştü. Aysele baktığımda mezar taşınna başını dayamış uyuyordu.
Fakat oda nesi, saçlarına baktığımda apak olmuştu, Şaşkınlığımı gizleyemeyerek;

--Ne oldu saçlarına böyle?

--Bilmiyorum.

--Dün çok kötü bir rüya gördüm, kalkığımda halen etkisindeydim dedi tedirgin bakışlarla devam etti;

--Karmakarışık duygular içindeyim, ne yana baksam kör karanlıklar ve tedirginliklerle dolu bakışlar üzerimde olduğunu his ediyorum dedi korkarak.
Ağır bir depresyon geçiriyordu, gecelerin yüreğine bir ok gibi saplanmasından hiç akşam olsun istemiyordu.Uzman bir doktora görünmeden iyi olmayacağını biliyordum,hazırlan yarın doktora gidiyoruz bu bütün olan biteni anlatmamız gerektiğini söylemiştim ama kime gidelim diye düşündüğüm bi ara telefon çalıyordu dalgınlıktan çalan telefonu duyamıyordum Aysel haber vermeseydi açamayacaktım, arayanın Alper olduğunu fark ettiğim de Aysel’e bakarak;
--Biz doktoru ararken doktor bizi buldu bak

--Doktor mu dedi Aysel bitkin bir ses tonuyla.

--Evet dedim ve telefonu cevapladım.

--Alo efendim doktor nerden icap etti sen bizi arar mıydın?

--Atilla nasılsın bir sesini duyayım dedim dostum.

--Yine hızır gibi yetiştin biliyor musun kardeşim.

--Bende neden kulaklarım çınlıyor diyordum

--Alper çok garip bir olay ile karşı karşıyayım ama bunu yüz yüze görüşmemiz lazım, hem sende yakından görürsün kardeşim.

--Bak şimdi meraklandım ha ne gibi bir olay bu?
-
-Alper dediğim gibi bunu telefonda söyleyerek bir neticeye varamayız buluşup konuşuruz olur mu?

--Nerdesin? hemen yerini söyle

--Yo hayır ben kliniği biliyorum yarın sabah saatlerinde görüşürüz

--Peki tam sekizde bekliyorum dedi Alper.

--Sağ ol dostum beni yarı yolda bırakmayacağını biliyordum.

Aysel’e dönerek;

--Tamam oldu bu iş yarın bizi bekliyor gideriz değil mi?

İçinde bulunduğu durumdan kurtulmak istercesine evet der gibi başını salladı Aysel.
Küçük saat civarında bir iş hanında bulunan kliniğine gittiğimizde bizi çok güze bir şekilde karşılamış, akşam yemeğini birlikte olmak için çoktan rezervasyon yapmıştı ama şimdi asıl problem Aysel’in bu hali idi, beyaz saçları yüzünden çok yaşlı görünüyordu, hayretler içerisinde bana bakan Alper’e dönerek gayet samimi bir şekilde;


--Doktor nerelerdesin kardeşim, kariyer sahibi olmak kolay olmasa gerek.
Alper alabildiğine neşeli bir ses tonu ile;

--Ya ne demezsin sinek avlıyoruz, bir müşteri yani bir hasta bile gelmiyor bu lanet şehirde

--Deliler ile aran nasıl dostum.

--Ya git işine dostum herkes akıllı kesildi başıma baksana.

--Birader ben mi dedim deli doktoru ol diye

O sırada bu güzel bayanla beni tanıştırmayacak mısın dedi Alper.
Elbette tanıştırayım dedim ve devam ettim gülerek;

--Aysel hani sana dün bir doktordan bahsetmiştim ya

--Evet dedi Aysel.

--İşte o sözünü ettiğim doktor Alper bey dedim.

--Alper tanıştırayım hanımefendinin adı Aysel bir kaç gün önce tuhaf bir şekilde tanıştık ama şimdi sıkı bir dost olduk, telefonda belirtmiştim ama şimdi bir daha anlatayım istersen dedim.

--Hayır anlatmana gerek yok, Aysel hanım bize biraz izin verir misiniz?

Alper’le birlikte koridora çıkmıştık, bu arada bana bakarak devam etti:

--Zan ediyorum milyonda bir görünen bir vaka ile karşı karşıyayız dedi.

--Anlamadım Doktor ne vakası ?

--Anlatayım, Aysel hanım geçmişinde bir travma yaşamış ve yaşlılık hormonları zarar görmüş dedi ve ekledi;
Biz bu konuyu işlemiştik diyerek.

--Açık konuşur musun doktor netice nedir?

--Daha açık konuşacak olursak bu benim alanımın dışında kalıyor ama kendisini yarın bir hoca ile görüştürmekte fayda görüyorum şansınız varmış ki o hoca yarın buraya geliyor dedi.

Duyduklarım karşısında çok sevinmiştim ama bu kadar sevinmemem gerekiyordu, her şeye karşı hazırlıklı olmamda ve temkinli davranmamda fayda vardı.
Bütün düğüm yarın sabah hoca ile görüştüğümüz zaman çözülecekti, odasına döndüğümüzde Aysel’in hıçkırıklar içinde ağlıyor halde bulmuştuk.

--Aysel ne oldu neden ağlıyorsun?

--Korkuyorum Atilla çok, çok korkuyorum lütfen gidelim buradan.
Ürküyordu, anlamını bilmediği korkuları hakimdi yüreğinde ta derinlerde yaşadığı olayların etkisi olsa gerek çok korkuyordu deniz mavisi gözleri ağlamayı hak etmiyordu kader deyip iç çekiyordu. teselli edercesine sarılarak;

--Merak etme ve korkma bak ben yanındayım kimse sana zarar veremez dedim.

Ne olur götür beni buradan diyerek hıçkırıklara boğulmuştu.Alper yarını unutmayın dercesine gözlerimin içine bakıyordu.
Gözlerindeki yaşı elimle silerken sıkıya sarılmıştım, kliniğin dış kapısına doğru ilerlemeye başlamıştık.Dışarı çıktığımız zaman derin bir nefes almış ve dualar ediyordu, şaşırmıştım sanki gökyüzünde bir şey varmış gibi boş bakışlarla gök yüzüne bakıyor kahkahalar atıyordu.Alpere baktığımda odasının penceresinden bütün olan biteni izliyordu.Bir gün sonrası idi, klinikte beklediğimiz bir ara Alper’in sesi tüm koridorda yankılanıyordu.Bizi gördüğünde afallamış bir hali vardı ve pek sinirlendiği ses tonundan anlaşılıyordu. O sırada geldiğimi’ zi fark ederek:

--İyi günler Aysel hanım

--İyi günler Doktor Bey nasılsınız?

Çok tuhaf bir şey olmuş Aysel Alper Bey’in sesini duyunca neşelenmişti.Farkında değildi ama ondan git gide hoşlanmaya başlamıştı.
Benim yanımda kendisini çok mutlu ve huzurlu hissettiği’ni söyleyen Aysel Doktora çok garip duygular besliyordu.Kıskanmıştım, ama bir şey yapamıyordum.
Bir kaç gün sonra unutur diye düşünüyor kafamda kuruntulara yer vermiyordum çün ki Alper’e çok güveniyordum.Aysel ve Alper vazgeçilmez insanlardı................

YORUMLAR

  • 4 Yorum
  • dursun kise
    10 ay önce
    gelecek bölümleri heyecanla bekliyorum... bağımlılık yaptı lütfen en yakın bir zaman da yayınlar mısınız :)
  • dursun kise
    10 ay önce
    siz olmuşsunuz cemil bey... inşallah ülkemize güzel eserler katarsınız...
  • abdulkerim
    10 ay önce
    edebiyata olan ilgim sizin sayenizde dahada arttı romanın bütün bölümlerini dikkat ve titizlikle okuyacağım ve şunu unutmayın söz sırası böylesine eşine ender rastlanan bir kaleme okurlarıyla buluşturduğu için sizlere yani www.haber414.com adresini tebrik ediyor başarılarınızın devamını diliyorum
  • abdulkerim
    10 ay önce
    edebiyata olan ilgim sizin sayenizde dahada arttı romanın bütün bölümlerini dikkat ve titizlikle okuyacağım ve şunu unutmayın söz sırası böylesine eşine ender rastlanan bir kaleme okurlarıyla buluşturduğu için sizlere yani www.haber414.com adresini tebrik ediyor başarılarınızın devamını diliyorum